DISCOVER GEORGIA 0 – 5 047 m საქართველო სად დავრჩეთ
მთავარი/ ჟურნალი/ ქართული ყველი და პური: მოგზაურის დეგუსტაციის სახელმძღვანელო ჟურნალი

ქართული ყველი და პური: მოგზაურის დეგუსტაციის სახელმძღვანელო

როგორ იმოგზაუროთ საქართველოს რძის პროდუქტებსა და საცხობებში — რა უნდა შეუკვეთოთ, სად ვიპოვოთ თბილისში, ქუთაისსა და ბათუმში და რა უნდა გამოტოვოთ.

კითხულობს 3 წთ

Where to stay

Hotels in თბილისი

See all hotels
01

ყველები, რომლებსაც რეალურად შეხვდებით

ქართული ყველი ძირითადად ახალი, მარილიანია და იმ დღესვე უნდა მიირთვათ, როცა მზადდება. იმერული, ქუთაისის მიმდებარე იმერეთის დაბლობებიდან, ყოველდღიური სუფრის ყველია: ნაზი, ელასტიური, ოდნავ მჟავე. სულგუნი, სამეგრელოდან, იმავე ოჯახისაა, მაგრამ მარილწყალშია და გაწელილი, ამიტომ კბენისას ჭრიალებს და დნობისას ძაფებად იწელება. გუდა დაძველებული გამონაკლისია, ცხვრის ტყავშია ჩაკერებული და მძაფრი გემოთი გამოირჩევა, ძირითადად თუშეთში მზადდება და შემოდგომაზე თბილისის დეზერტირის ბაზარზე იყიდება. მოელით, რომ ბაზარზე იმერულის ან სულგუნის ნაჭერი რამდენიმე ლარი ეღირება — წვრილი ხარჯია, არა ფუფუნება.

მენიუში ყველაზე ხშირად რომ ყველს ნახავთ, ეს არა ერთი ჯიში, არამედ ნარევია. ხაჭაპურის გულს ჩვეულებრივ იმერულსა და სულგუნს ურევენ, რომ მარილი და დნობადობა დაბალანსდეს. თუ სუფთა სახით გსურთ მათი დაგემოვნება, შეუკვეთეთ ყველის ასორტიმენტი თბილისის რესტორანში აბო თბილისელის გამზირზე ან ვერაში და ჰკითხეთ, რომელი რეგიონიდანაა თითოეული. ზაფხულში მოძებნეთ თენილი, ძაფისებრი ყველი სამცხე-ჯავახეთიდან, რომელიც წნული ფორმით ახალციხის შაბათის ბაზარზე იყიდება.

ქართული ყველი და პური: მოგზაურის დეგუსტაციის სახელმძღვანელო
02

პური და ხაჭაპურის ოჯახი

შოთის პური ყოველდღიური პურია: ტორპედოს ფორმის თეთრი პური, რომელსაც თონის თიხის კედლებზე აკრავენ და რამდენიმე წუთში იღებენ — გაბერილი და საღეჭი. თბილისში, ძველ ქალაქში ლესელიძის ქუჩის გასწვრივ და მარჯანიშვილის მეტროს გარშემო მდებარე საცხობები მას დილიდანვე თბილს ყიდიან. იყიდეთ ერთი დღისთვის და მიირთვით ახალ მწვანილთან, პომიდორთან და სულგუნის ნაჭერთან ერთად — ეს სრული მოგზაურის სადილია ძალიან ცოტა ფულით და სწორედ ასე იქცევა უმეტესობა ქართველი.

ხაჭაპური სადღესასწაულო ვერსიაა და რეგიონული სტილები ნამდვილად განსხვავებულია. იმერული მრგვალი, ბრტყელი, ყველით სავსე ღვეზელია კვერცხის გარეშე. აჭარული ნავის ფორმის ცომია ბათუმიდან, ყველით, კარაქითა და თხევადი გულით — კვერცხის გულით, რომელსაც თავად ურევთ. მეგრულს ყველი ზემოდანაც აქვს და შიგნითაც. აჩმა, აფხაზეთიდან, ფენებიანი, კარაქიანი ლანგარზე გამომცხვარი კერძია, უფრო ლაზანიას მსგავსი. შეუკვეთეთ ერთი ორ ადამიანზე — პორციები დიდია — და მიირთვით ცხლად, რადგან სულგუნი გაცივებისას რეზინისებური ხდება.

03

სად მივირთვათ: თბილისი, ქუთაისი, ბათუმი

თბილისი დეგუსტაციის მარშრუტის ასაწყობად ყველაზე მარტივი ადგილია. დაიწყეთ დეზერტირის ბაზრიდან კოტე აბხაზის ქუჩაზე ყველისთვის, გაისეირნეთ ათი წუთი სიონის ტაძრის მახლობლად მდებარე თონემდე შოთის პურისთვის, შემდეგ კი მიირთვით ნამდვილი აჭარული ხაჭაპური სოლოლაკში ან ჩუღურეთის გვერდულ ქუჩებში. ფასები ქალაქის ცენტრში უფრო მაღალია, ვიდრე საცხოვრებელ უბნებში; ხაჭაპური ვაკეში ან საბურთალოზე, როგორც წესი, უფრო იაფია, ვიდრე რუსთაველის გამზირზე, და ხარისხი ისეთივე კარგია.

ქუთაისი, თბილისიდან დასავლეთით ორი და ნახევრიდან სამ საათამდე მარშრუტკით ან დაახლოებით სამი საათი მატარებლით, იმერულის სამშობლოა, ამიტომ ყველი უფრო ახალი და იაფია. ბათუმი შავი ზღვის სანაპიროზე აჭარული ხაჭაპურის ადგილია, თუმცა ზაფხულში სანაპიროს გასწვრივ ფასები ივლისსა და აგვისტოში მკვეთრად იზრდება. თუ ერთი ბაზისი გსურთ კულინარიული მოგზაურობისთვის, მე ავირჩევდი თბილისს მრავალფეროვნების გამო, შემდეგ კი ერთდღიან ან ღამის გასთევ ტურს ქუთაისში, ნაცვლად იმისა, რომ მოკლე მოგზაურობა სამად გავყო.

04

რა უნდა გამოტოვოთ და როდის წახვიდეთ

თუ შეგიძლიათ, გამოტოვეთ სასტუმროს საუზმის ხაჭაპური. ბუფეტის ვერსიები ნათურების ქვეშ დგას და ცომისებური ხდება. ასევე გამოტოვეთ აეროპორტის მაღაზიებში გაყიდული ვაკუუმურად შეფუთული სულგუნი; ცუდი არ არის, მაგრამ იგივე ყველი ნებისმიერ ქალაქის ბაზარზე გაცილებით იაფია და ახალი უფრო გემრიელია. და იყავით რეალისტური რაოდენობის მიმართ: ქართული ყველი მარილიანია და პური — მაძღარი, ამიტომ ყველის ასორტიმენტი, ერთი ხაჭაპური და სალათი ორი ადამიანისთვის სავსებით საკმარისია. ოთხი კაცისთვის სამი ხაჭაპურის შეკვეთა დამწყებთათვის გავრცელებული შეცდომაა.

გვიანი გაზაფხული და ადრეული შემოდგომა საუკეთესო თვეებია: მაისი, ივნისი, სექტემბერი და ოქტომბერი ზომიერ ამინდს, კარგ საძოვრებსა და სავსე ბაზრებს გვაძლევს, თბილისის ივლის-აგვისტოს სიცხისა და ბათუმის პლაჟის ხალხმრავლობის გარეშე. აგვისტოს ბოლო ასევე ის დროა, როცა ბევრი ოჯახი ზამთრის ყველსა და ტყლაპის ამზადებს, ამიტომ ბაზრები დაკავებულია. ზამთარი უფრო მშვიდია, ხაჭაპურისთვის მაინც სავსებით კარგი, და თბილისსა და ქუთაისში სასტუმროების დაჯავშნა უფრო ადვილია მოკლე ვადით. იფრინეთ თბილისში ან ქუთაისში და სანაპიროზე დარჩენის დაგეგმვამდე შეამოწმეთ სეზონი.

FAQ

კითხვები, რომლებსაც დაჯავშნამდე სვამენ

იმერული ნაზი, ელასტიური ახალი ყველია იმერეთიდან, რომელსაც ჩვეულებრივ მზადების შემდეგ რამდენიმე დღეში მიირთმევენ. სულგუნი მარილწყალშია დამარილებული და გაწელილი, ხშირად სამეგრელოდან, ამიტომ უფრო მარილიანია და დნობისას ძაფებად იწელება. ხაჭაპურის გულში ჩვეულებრივ ორივეს ურევენ ბალანსისთვის და ორივეს იპოვით ნებისმიერ თბილისურ ბაზარზე.

ფასები ქალაქისა და უბნის მიხედვით იცვლება და არა ფიქსირებულია, ამიტომ ნებისმიერ ციფრს მხოლოდ სავარაუდო დიაპაზონად მიიღეთ. თბილისის ცენტრის რესტორნები და ბათუმის სანაპირო უფრო მეტს იხდიან; ვაკეში, საბურთალოზე ან ქუთაისში — ნაკლებს. შეკვეთამდე შეამოწმეთ მენიუ და გახსოვდეთ, რომ ერთი ხაჭაპური ჩვეულებრივ ორი ადამიანისთვის საკმარისია.

მოძებნეთ თონეები, სადაც თიხის ღუმელი ქუჩიდან ჩანს. ძველ ქალაქში ლესელიძის ქუჩა და მარჯანიშვილის მეტროს გარშემო ქუჩები საიმედოა. იყიდეთ შოთის პური დილით თბილი და მიირთვით იმავე დღეს — ის სწრაფად ხმება და ახალი უკეთესია, ვიდრე შენახული.

ქართული ახალი ყველების უმეტესობა — იმერული, სულგუნი, გუდა და თენილი — ცხოველური ფერმენტით მზადდება, ამიტომ მკაცრად ვეგეტარიანული არ არის. თუ ეს თქვენთვის მნიშვნელოვანია, პირდაპირ ჰკითხეთ რესტორანში ან ბაზრის გამყიდველს და გაითვალისწინეთ, რომ ხაჭაპურის ცომი და გული სამზარეულოს მიხედვით იცვლება.

თბილისი ერთ ადგილას ყველაზე ფართო სპექტრს გაძლევთ რეგიონული სტილებისა, ასევე ბაზრებსა და საცხობებს ფეხით მისაღებ მანძილზე. ქუთაისი უკეთესია ახალი იმერულისა და დაბალი ფასებისთვის. ბათუმი აჭარული ხაჭაპურის სამშობლოა, მაგრამ ივლისსა და აგვისტოში ხალხმრავალი და ძვირია. მე თბილისში დავრჩებოდი და იქიდან გავალდებოდი ერთდღიანი ტურებით.

დიდუბის სადგურიდან მარშრუტკით დაახლოებით ორი და ნახევრიდან სამ საათამდე გრძელდება, მოძრაობის მიხედვით. მატარებლები მსგავსი ან ოდნავ მეტი დროით მიდიან, მაგრამ უფრო კომფორტულია. ერთდღიან ტურად ადვილია, თუმცა ერთი ღამის დარჩენა საშუალებას გაძლევთ დილით ბაზრები მოინახულოთ, როცა ყველი ყველაზე ახალია.

მაისი, ივნისი, სექტემბერი და ოქტომბერი იდეალურია: ზომიერი ამინდი, აქტიური ბაზრები და კარგი საძოვრები რძის პროდუქტებისთვის. ივლისი და აგვისტო ცხელია თბილისში და ხალხმრავალი ბათუმში. აგვისტოს ბოლო ყველის წარმოების პიკის სეზონია ბევრი ოჯახისთვის, რაც ბაზრებს განსაკუთრებით საინტერესოს ხდის.

გამოტოვეთ ბუფეტის ხაჭაპური, რომელიც ნათურების ქვეშ თბილად ინახება, აეროპორტის ვაკუუმურად შეფუთული ყველი და ზედმეტი რაოდენობის ხაჭაპურის ერთდროულად შეკვეთა. ასევე გამოტოვეთ ბათუმის სანაპიროს რესტორნები მაღალ ზაფხულში, თუ ფასი მნიშვნელოვანია — გაიარეთ ორი-სამი ქუჩა შიდა მხარეს უკეთესი ღირებულებისა და თანაბრად კარგი აჭარული ხაჭაპურისთვის.

მოკლედ დაგეგმე შენი განსახლება აირჩიე თარიღები, შეადარე განსახლების ადგილები და დაჯავშნე დარწმუნებით. კახეთი ჟურნალში დაბრუნება
სასტუმროები · განთავსება · მწვანე ფინანსები · WhatsApp · კლიმატი