დაიწყეთ სუფრის პურებით და ყველით
დაიწყეთ თბილისის ძველ ქალაქში, სადაც აჩმა და ხაჭაპური თბილი მოდის სიონის ტაძრისა და აბანოთუბნის გოგირდის აბანოების მახლობლად მდებარე სარდაფის საცხობებიდან. აჭარული ხაჭაპური, ნავის ფორმის, კვერცხითა და კარაქით, უფრო კერძია, ვიდრე წინასაკვებო. იმერული და მეგრული ვერსიები უფრო ბრტყელია და გაზიარებისთვის უკეთესი. მოემზადეთ, რომ ჩვეულებრივ საცხობში მცირე თანხას გადაიხდით, კოტე აბხაზის ქუჩაზე მდებარე რესტორანში კი გაცილებით მეტს. შეუკვეთეთ ერთი პური ორ ადამიანზე და არა თითოეულზე.
ყველი ისევე მნიშვნელოვანია, როგორც ცომი: სულგუნი ნაზი და ელასტიურია, გუდა უფრო მკვეთრი და მარილიანი, და ორივე გვხვდება სალათებსა და ღვეზელებში. აღმაშენებლის გამზირის მახლობლად მდებარე დეზერტირების ბაზარზე შეგიძლიათ იყიდოთ ორივე წონით და დააგემოვნოთ სანამ აირჩევთ. თუ საქართველოში მხოლოდ ერთი პურის გასინჯვას აპირებთ, დაჯავშნეთ მაგიდა აჭარული ხაჭაპურისთვის ნორმალურ რესტორანში და ნუ აიღებთ მას დახლიდან; კვერცხი უნდა იყოს რბილი, როცა მოგიტანენ.
ხინკალი და როგორ ვჭამოთ ისინი უხერხულობის გარეშე
ხინკალი არის ის ხაჭაპურის მსგავსი კერძი, რომელიც განსაზღვრავს ქართულ კვებას და ყველა რეგიონი კამათობს სწორ ფორმაზე. თბილისში, რუსთაველის გამზირის მახლობლად მდებარე პასაჟის რაიონი და მარჯანიშვილის მეტროს გარშემო ქუჩები ყველაზე მეტ ხინკლის სახლს მოიცავს. პორცია ჩვეულებრივ ხუთი ან ექვსი ცალია და ფასები მერყეობს ჯიბის ხარჯიდან უბნის სასადილოში ცენტრში მდებარე ნორმალური რესტორნის ფასამდე. დაიჭირეთ გრეხილი ზედა ნაწილი, ოდნავ უკბინეთ, დალიეთ ბულიონი, შემდეგ შეჭამეთ დანარჩენი. კვანძი რჩება თეფშზე.
შიგთავსი უფრო მეტია, ვიდრე ხბოსა და ღორის ხორცი: სოკოს, კარტოფილისა და ყველის ვერსიები შესანიშნავია და ფართოდ ხელმისაწვდომი. კახეთში, თელავისა და სიღნაღის მახლობლად, მათ ადგილობრივ ღვინოსთან ერთად ოჯახურ მარანში იპოვით. ჩემი რჩევაა შეუკვეთოთ შერეული თეფში სუფრისთვის, დაუმატოთ პომიდვრისა და ნიგვზის სალათი და გაჩერდეთ. ხინკალი მძიმეა და მეორე პორცია, რომელიც ენთუზიაზმით შეუკვეთეთ, ყველაზე გავრცელებული კულინარიული შეცდომაა, რომელსაც ვიზიტორები საქართველოში უშვებენ.
ნიგვზის სოუსები, საშუშოები და ბოსტნეულის სუფრა
ქართული სამზარეულო ძლიერ ეყრდნობა ნიგოზს და შედეგები მთელ მენიუზე ვრცელდება. საცივი, ცივი ნიგვზის სოუსი, რომელსაც ჩვეულებრივ ქათმის ან ინდაურის ხორცთან მიირთმევენ, ნოემბრიდან თებერვლამდე გვხვდება; ფხალი, დაკეპილი ბოსტნეულისა და ნიგვზის ბურთულები, მთელი წლის განმავლობაში იყიდება და ერთადერთი საუკეთესო რამ არის შესაკვეთი, როცა უფრო მსუბუქს გინდათ. ორივე ძირითადი კერძია ვაკის პარკის მახლობლად და ჭავჭავაძის გამზირზე მდებარე რესტორნებში, სადაც ადგილობრივი ოჯახები ჭამენ და არა ტურისტული ჯგუფები.
ჩახოხბილი, პომიდვრისა და მწვანილის საშუშო და ჩაშუშული, უფრო ცხარე ხორცის საშუშო, ღირს სახელით იცოდეთ. ასევე ლობიო, თიხის ქოთანში მოხარშული და მწნილებთან ერთად მირთმეული, რაც მნიშვნელოვან სადილს გაძლევთ ძალიან ცოტა ფულად. ბათუმში, აჭარის სანაპირო ზოლი ამატებს თევზსა და სიმინდის პურს; ქუთაისში მოძებნეთ კუპატი თეთრი ხიდის მახლობლად. გამოტოვეთ საერთაშორისო მენიუები ტურისტულ გამზირებზე და გადადით ორი ქუჩით უკან; საკვები უმჯობესდება და ანგარიში მცირდება.
ღვინო, ბაზრები და სად დავბანაკდეთ
საქართველო მსოფლიოში ერთ-ერთი უძველესი მეღვინეობის ქვეყანაა და ქვევრის ღვინოები — დამარხულ თიხის ჭურჭელში დუღილი — არის ის, რაც უნდა გასინჯოთ. კახეთი, თბილისიდან საათნახევრის სავალზე, მისი გულია; სიღნაღი კარგი ბაზაა ორი ღამისთვის. თბილისში, დეზერტირების ბაზარი და მიმდებარე ქუჩები საუკეთესო ადგილია პიკნიკის მოსაწყობად ჩურჩხელით, ახალი ხილითა და ყველით. კვების კალენდრისთვის საუკეთესო თვეებია მაისი, ივნისი და სექტემბერი, როცა პროდუქტი პიკშია და გარე ტერასები იხსნება.
პირველი მოგზაურობისთვის დაბანაკდით თბილისში ოთხი ან ხუთი ღამით, აირჩიეთ სასტუმრო სოლოლაკში ან ძველ ქალაქში, რათა საცხობები და ხინკლის სახლები ფეხით იყოს მისადგომი, შემდეგ გაატარეთ ორი ღამე კახეთში. ბათუმი შეეფერება ზაფხულის გატარებას შავი ზღვის სანაპიროზე. დაჯავშნეთ თბილისის სასტუმრო ადრე სექტემბრისთვის, როცა ქალაქი რთველის გამო ივსება, და გადაწყვეტამდე შეამოწმეთ უახლოეს მეტრომდე სავალზე მანძილი.