Where to stay
Hotels in თბილისი
ჩრდილოეთისკენ სვლა თბილისიდან
საქართველოს სამხედრო გზა თბილისიდან ვაკე-საბურთალოს კვეთაზე იწყება და პირველი ნამდვილი კვების გაჩერება დაახლოებით 40 წუთის სავალზე მცხეთაშია, სადაც სვეტიცხოვლის ტაძრის ავტოსადგომს ჩურჩხელის, ახალი ხილისა და ტყემლის სოუსის ქილების გამყიდველები არტყამს გარს. სუვენირებს გვერდი აუარეთ და გააგრძელეთ გზა. სერიოზული კვება ჟინვალის წყალსაცავის შემდეგ იწყება, სადაც გზა ტყეში ადის ანანურისკენ და ნამდვილი მთის სამზარეულო იწყება. ყაზბეგამდე მგზავრობას მთელი დღე დაუთმეთ; მანძილი მხოლოდ დაახლოებით 180 კილომეტრია, მაგრამ ციცაბო მოსახვევები და ფოტოს გაჩერებები დროს ჭამს.
გასვლამდე თბილისში, საბურთალოს საცხობში მიირთვით, სადაც თბილი ხაჭაპური რამდენიმე ლარი ღირს და წყალსაცავამდე მოგიძლებთ. ანანურის შემდეგ გზისპირა დახლები თითქმის ყველა განიერ მოსახვევში ჩნდება — თაფლი, ჩირი და მთის მწვანილის პატარა ტომრები იყიდება. თაფლი იყიდეთ, თუ ბარგში ადგილი გაქვთ. ბოთლიანი წყალი ყველგან იყიდება, მაგრამ ანანურის ციხესთან და ჯვრის უღელტეხილზე უფასო წყაროს ონკანები ცივი და სუფთაა და ადგილობრივები იქ ავსებენ. წვრილი კუპიურები თან იქონიეთ, რადგან ბევრ გამყიდველს ჩვეულებრივ სამუშაო დღეს 50-ლარიანის გახურდავება უჭირს.
პასანაური და ხინკლის სარტყელი
პასანაური, თბილისიდან დაახლოებით 90 კილომეტრში, დაახლოებით ორი საათის სავალზე, ის ადგილია, სადაც გზამ კვების გზის რეპუტაცია მოიპოვა. სოფელი ფშავის არაგვისა და თეთრი არაგვის შესართავთან მდებარეობს და მთავარი გზის გასწვრივ განლაგებული რესტორნები ხბოსა და ღორის ხორცით ან სოკოთი (ვეგეტარიანული ვერსიისთვის) შევსებულ ხინკალზე სპეციალიზდებიან. ხუთი ცალი ერთი პორციაა. მინიმუმ ერთი საათით გაჩერება დაგეგმეთ; ხინკალი ხელით იკეცება და შეკვეთით მზადდება და ნაჩქარევი ვიზიტი მიზანს კარგავს.
ჩემი რჩევაა დაჯავშნოთ ადგილი მდინარისკენ გახსნილი ფანჯრებით და შეუკვეთოთ ერთი სახის ხინკალი და არა სამი; ხარისხი უფრო ერთგვაროვანია და სამზარეულო უფრო სწრაფად მუშაობს. გვერდით შეუკვეთეთ ლობიო და ერთი დოქი ადგილობრივი თეთრი ღვინო. ზაფხულში გარე მაგიდები 1 საათისთვის ივსება, ამიტომ ჩამოდით შუადღემდე ან ორის ნახევრის შემდეგ. თუ გუდაურისკენ მიემართებით, მსუბუქად მიირთვით, რადგან ჯვრის უღელტეხილზე (2,379 მეტრი) ასვლა სავსე კუჭისთვის რთულია. სტეფანწმინდაში ღამის გასათევად დარჩენილი სტუმრები ხშირად აქ ორ დღეში ორჯერ ჩერდებიან.
გუდაური, უღელტეხილი და ყაზბეგი
გუდაური ზამთარში სათხილამურო კურორტია, ზაფხულში კი გრილი მაღალმთიანი სადილის ადგილი და აქ საკვები სიმაღლის მიხედვით იცვლება. მოელოდეთ უფრო გულიან კერძებს: ჩაქაფული ტარხუნით გაზაფხულში და ქაბაბის თეფშები კარტოფილით წლის თითქმის ნებისმიერ დროს. მთავარი გზის გასწვრივ კურორტის სასტუმროები სათხილამურო სეზონზე სადილის ბუფეტებს დაახლოებით შუადღიდან აწყობენ და ეს მარტივი არჩევანია; უღელტეხილთან უფრო ახლოს მდებარე დამოუკიდებელი კაფეები უფრო იაფი და მშვიდია. გაითვალისწინეთ, რომ გუდაურში ბევრი სამზარეულო მაისში, ივნისსა და ოქტომბერში მოკლე საათებით მუშაობს, როცა კურორტი სეზონებს შორისაა.
გუდაურის შემდეგ გზა ჯვრის უღელტეხილს კვეთს და სტეფანწმინდის გავლით მყინვარწვერის ძირას ეშვება. სტეფანწმინდაში ზედა ხეობის საუკეთესო კვებაა: შეუკვეთეთ ხაბიზგინა — ოსური ყველისა და კარტოფილის პური — და მეგრული ხაჭაპური, უხვად ყველით. გერგეტის სამების ეკლესიის ბილიკის დასაწყისთან გზისპირა დახლები ჩურჩხელასა და ვაშლს ყიდიან. ხეობა საუკეთესოა ივნისიდან სექტემბრამდე; ოქტომბრის ბოლოსთვის რამდენიმე სამზარეულო იხურება და არჩევანი მცირდება. აქ ღამის გასატარებლად გუდაურის ნაცვლად სტეფანწმინდაში დავჯავშნიდი, რათა საღამოს ვახშამი და დილის ხედი ერთად მოგვივიდეს.
მგზავრობის დაგეგმვა კვების გარშემო
გზის კვების რიტმი სამ გონივრულ შესვენებას ემთხვევა: დილის შუაში გაჩერება ანანურში, ხანგრძლივი სადილი პასანაურში და ვახშამი სტეფანწმინდაში. თუ იმავე დღეს ბრუნდებით თბილისში, მხოლოდ კვების გაჩერებები შვიდსაათიან ორმხრივ მგზავრობას დაახლოებით ოთხ საათს მატებს, ამიტომ თბილისიდან 8 საათზე გაემგზავრეთ. სამუშაო დღეს მოძრაობა შაბათზე ნაკლებია. გზა ზოგადად კარგია, მაგრამ დეკემბრიდან მარტამდე ზამთრის საბურავებია საჭირო და ზოგიერთი მთის რესტორანი ნოემბრიდან იხურება.
თბილისი რჩება ბაზად, რომელსაც ვიზიტორების უმეტესობა ჯავშნის და სამართლიანად. ძველი ქალაქი და რუსთაველის გამზირი სასტუმროებიდან ფეხით მისაღწევ მანძილზე რესტორნების ყველაზე ფართო არჩევანს გაძლევთ, ოთახების კარგი არჩევანით ბიუჯეტური გესტჰაუსებიდან საშუალო კლასის ბუტიკურ სასტუმროებამდე. ზაფხულის შაბათ-კვირის წინ ხელმისაწვდომობა შეამოწმეთ, როცა მოთხოვნა იზრდება. ნიმუში, რომელსაც გირჩევთ: ღამე თბილისში, ადრეული გასვლა ჩრდილოეთისკენ სადილით პასანაურში, ერთი ღამე სტეფანწმინდაში, შემდეგ დაბრუნება გუდაურის გავლით გვიანი სადილისთვის. სწორედ ეს ბოლო გაჩერებაა, სადაც ჩვეულებრივ ყველაზე ახალი ჩურჩხელა ჩნდება.